Nikt nie wiedział, że w tym czasie ktoś, kto zapłakał
i nosił czerwone buty był wiedziony za rękę przez cudzoziemca.
Lato się kończy, kwiaty się rozpraszają i umierają,
tańcząc radośnie i unosząc się w głębi czerwonego nieba.
wierzysz w jutro, będziesz potrzebować czystego nieba.
Ciemność szepcze cichutko - nie mogę powrócić.
Księżyc znika, moje rzęsy się trzęsą.
Pada deszcz, a ja jestem zanurzony w bursztynie,
ta sprytna pułapka, była pułapką od początku.
Wyczerpany od płaczu, śpię, a wszyscy znikają.
Chcę być kochany, chcę być przytulony
Wezwij mnie po imieniu mnie swoim najdroższym głosem.
Będę nadal krzyczał, nie zależy mi jak to wygląda
Wyczerpany od krzyku, śpię, a wszyscy znikają.
Kim jesteś, no kim?
Kim jestem, no kim?
tłumaczenie: luna
Według teorii tekst piosenki został zainspirowany prawdziwą historią dziewczynki o imieniu Kimi, która urodziła się z nieprawego łoża w 1902 roku. Kiedy miała trzy lata, jej mama wyszła za mąż i przeprowadziła na farmę na Hokkaido, zostawiając córkę pod opieką amerykańskiej pary. Kiedy opiekunowie wracali do Ameryki, nie zabrali ze sobą Kimi, ponieważ zachorowała na gruźlicę. Dziewczynka trafiła do sierocińca w Azabu, gdzie umarła mając dziewięć lat, o czym jej matka nigdy się nie dowiedziała.
Wers o czerwonych butach jest odwołaniem do piosenki "Red Shoes (Czerwone buty)", napisanej przez pana Noguchi Ujou
bokura sora takaku kimi o mamotteku
tsuyosa hakanasa no kono hane de
nukumori o oshietekureta
kanashimi o nuguttekureta
aijou wa kimi no tenohira
nijinda sora ni mirai o omotta
koko kara asu e yukou
zutto kimi no soba de
ano hi boku ga mune ni chikatta yakusoku sa
ima bokura sora takaku kimi o mamotteku
tsuyosa hakanasa no kono hane de
kagiriaru asu e no kioku
sayonara wa kimi no ude no naka
doko made ikeru darou?
haruka tooi yoake
fukaku iki o tomete saigo no yakusoku sa
ima aoku hi wa nobori sekai someteyuku
kimi yo sora takaku towa ni nare
chiisana sekai de sae hikari wa sasu nda to
sou oshietekureta ne
koko kara asu e yukeru
zutto kimi no soba de
fukaku iki o tomete saigo ni arigatou
ima bokura sora takaku kimi o mamotteku
tsuyosa hakanasa no kono hane de
kimi no nakigao mo kanashimi no yoake mo
mou mitaku wa nai kara
Tłumaczenie:
Wznosząc się ku niebu, będę Cię chronił
swoimi niestabilnymi, ale mocnymi skrzydłami.
Nauczyłaś mnie ciepła, usunęłaś cały smutek.
Twoje dłonie oplecione miłością...
Przyszłość była myślą na zachmurzonym niebie.
Od teraz, poszukując poranku,
zawsze będę po Twojej stronie.
Tego dnia zachowam w swoim sercu tę obietnicę.
Teraz, wznosząc się ku niebu, będę Cię chronił
swoimi niestabilnymi, ale mocnymi skrzydłami.
Wspomnienia zamknięte w godzinach porannych,
pożegnanie w Twoich ramionach...
Dokąd zmierzamy?
Świt jest tak daleko...
Wstrzymuję oddech... ostatnia obietnica.
Teraz niebieskie słońce, wschodząc, barwi świat.
A Ty, wysoko w niebie, stajesz się wiecznością.
Nawet ten mały świat otulają promienie światła.
Tego mnie nauczyłaś.
Od teraz... odnajdziemy poranek
i zawsze będę po Twojej stronie.
Wstrzymuję oddech, ostatni raz dziękując.
Teraz, wznosząc się ku niebu, będę Cię chronił
swoimi niestabilnymi, ale mocnymi skrzydłami.
Twoja twarz barwiona łzami i oświetlona smutkiem...
Nigdy więcej nie chcę jej takiej widzieć...
